Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014

ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ...ΟΧΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

ΥΟ  ΥΛΙΚΟ  ΕΙΝΑΙ  ΑΛΙΕΥΜΕΝΟ  ΑΠΟ  ΑΠΟ  ΤΟ  FB

Εικόνα: Olexandr Lytovchenko, Charon (Wikimedia)

Τον Ιούλιο του 2010 (ΠΡΟΣΕΞΤΕ την ημερομηνία), ο Ronald Janssen, Επιστημονικός Συνεργάτης του Κέντρου Οικονομικής και Πολιτικής Έρευνας (CEPR), ενός γνωστού και ιδιαίτερα αξιόπιστου πολιτικο-οικονομικού Think-Tank με έδρα την Ουάσιγκτον DC, δημοσίευσε ένα paper που προειδοποιούσε πως το δανειακό πακέτο που δόθηκε στην Ελλάδα από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στοχεύει να σώσει τις τράπεζες και όχι την Ελλάδα! Μάλιστα ο Janssen προέβλεψε με εντυπωσιακή ακρίβεια την δεινή κατάσταση στην οποία θα περιέπιπτε η χώρα μας από το 2013 και μετά.

Παραθέτουμε (σε μετάφραση) τις εισαγωγικές παραγράφους αυτού του paper, το οποίο ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να μην είχαν υπόψη τους οι «πολιτικοί» μας ταγοί.

Στις 9 Μαΐου του 2010, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ολοκλήρωσαν τις διαπραγματεύσεις για την παροχή δανειακού πακέτου προς την ελληνική κυβέρνηση. Το ύψος των δανείων, καθώς και η ένταση της προσπάθειας που πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να ανταποκριθεί, προκαλούν ίλιγγο.

Σε αντάλλαγμα για ένα (πρόσθετο) πρόγραμμα λιτότητας 30 δισ. ευρώ, η Ελλάδα θα λάβει 80 δισ. από ευρωπαϊκά διμερή δάνεια και 30 δισ. από δάνεια του ΔΝΤ, για τα επόμενα τρία χρόνια.

Η ευρέως διαδεδομένη άποψη στους πολιτικούς κύκλους είναι ότι αυτό το πακέτο δανείων, αν  και συνεπάγεται πολύ σκληρές περικοπές, θα σώσει τελικά την Ελλάδα και την οικονομία της από τους κερδοσκόπους των αγορών.

Αυτή η μελέτη ρίχνει μια πιο προσεκτική ματιά στο ελληνικό πρόγραμμα προσαρμογής και καταλήγει στο αντίθετο συμπέρασμα.

Σε τρία χρόνια από τώρα, η Ελλάδα θα αντιμετωπίζει ένα ακόμη μεγαλύτερο χρέος. Εν τω μεταξύ, οι θέσεις εργασίας και η οικονομική ανάπτυξη θα έχουν θυσιαστεί. Το μόνο που πραγματικά επιτυγχάνει το πακέτο διάσωσης είναι μια σημαντική αλλαγή στην ιδιοκτησία του χρέους.

Με το ελληνικό δημόσιο χρέος να μεταφέρεται από τους ισολογισμούς των τραπεζών στον ισολογισμό των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, ο πραγματικός σκοπός της όλης επιχείρησης είναι να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες, με το να ξεφορτωθούν τίτλους χρέους, οι οποίοι δεν θα αποπληρωθούν, όπως ήδη διαφαίνεται.