Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΠΥΡΗΝΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΕΙΟΥ

Παγκοσμια  ειρηνη  δεν  υπηρξε  ποτε.

Ανα  πασα  στιγμη,  στον  Πλανητη  συμβαινει  μια  μικρη  η  μεγαλη  συγκρουση,  καποιες  απ  αυτες  διευρυνονται  και  καποιες  γενικευονται.
Καποιες  μεγαλες  δυναμεις,  αντι  να  εξαντλησουν  την  ζωτικοτητα  τους  στην  επιλυση  του  Κοινωνικου  και  ανθρωπινου,  αναλωθηκαν  σε  θεματα  της  δικης  τους  επικρατησης.
Αποτελεσμα  η  τεχνολογια  των  καταστροφικων  συστηματων  να  προηγειται  κατα  πολυ  της  ωφελιμιστικης.
Και  τωρα,  η  προβολη  της  θερμοπυρηνικης  απειλης  λειτουργει  κατασταλτικα  των  αντιδρασεων  στην  επιβολη  της  οικονομικης  κυριαρχιας.
Κατασταλτικα  ομως  λειτουργει  και  η  υποσχεση  για  συμφωνια  στη  μειωση  των  πυρηνικων.
Ομως  δεν  εχει  καμμια  αξια  μια  τετοια  συμφωνια.
Γιατι  κανεις  δεν  θα  δεχοταν  μειωση  των  πυρηνικων  του  κατω  απο τον  συντελεστη  της  δικης  του  εξασφαλισμενης   επικρατησης  σε  περιπτωση  ενδεχομενης  συγκρουσης.
Οπως  και  κανεις  δεν  θα  δεχοταν  να  αδρανοποιησει  τα  τελευταιας  γεννιας  τετοια  συστηματα,  παρα  μονο  τα  παλια,  τα...ληγμενα.
Αλλωστε,  δεν  εχει  καμμια  επισης  σημασια  αν  οι  τετοιες  "μπομπες"  ειναι  λιγες  η  πολλες.
Για  να εκλειψει   ο  εφιαλτης   του  θερμοπυρηνικου,  πρεπει  εκτος  των  αλλων  εννοιων  που  εχουν  αλλοιωθει,  να  επαναπροσδιοριστει   και   ο  κανονας  του  πολεμου,  μιας  και  αυτος  ειναι  αναποφευκτο  ανθρωπινο  φαινομενο.
Ορθοτερα  απο  καθε  αλλον,  τον  εχει  διατυπωσει  ο  μεγαλυτερος  Στρατηγος  ολων  των  εποχων  και  ολων  των  γεωγραφικων  πλατων  ο  Θ.  Κολοκοτρωνης.
Στην  απαντηση  του  στον  Μπραιμη,  οταν  ο  τελευταιος  αποδεκατισμενος  απο  τα  ανορθοδοξα  χτυπηματα,  διαμαρτυρεται  γιατι   αυτος  δεν  στεκεται  να  κανει  τακτικο  πολεμο...
-   και  συ  να  κοβεις  και  να  καις  δεντρα  που δεν  φταινε  σε  τιποτα,  αυτο  δεν  ειναι  της  τεχνης  του  πολεμου....αν  θελεις,  παρε  πεντακοσους-χιλιους  δικους  σου,  να  παρω  και  γω  αλλους  τοσους   δικους  μου,  και  τοτε  κανουμε  τον  πολεμο  που  ζητας,  αλλιως  αν  θελεις  μπορουμε   και  να  μονομαχησουμε  οι  δυο  μας...
Ετσι  πρεπει  να  προσδιοριστει  ο  κανονας  του  πολεμου,  οταν  αυτος  κρινεται   αναποφευκτος.
Σε  οποιαδηποτε  αλλη  περιπτωση  αυτος  ειναι  ανισος.
Που  αντανακλαστικα  προκαλει  τα  ανορθοδοξα  χτυπηματα  του ασθενεστερου,  που  ειναι  εξ  ισου  οδυνηρος  εφιαλτης   και  για  τους  στρατους  και  για  τους  αμαχους  πληθυσμούς.
Μηπως  ολοκληρος  ο  δυτικος  κοσμος  δεν  βιωνει  αυτον  τον  εφιαλτη,  σημερα-τωρα;